Wyjście integracyjne w pełni udane. Jaki pub nie piszę, bo wskazówka na stole :) Chyba wszystkie poczułyśmy, że chociaż to początek w takim, powiększonym składzie, to jest naprawdę nieźle. Jest energia, humor i komplementarność ról w zespole :-) Mam szczęście do ludzi, nie ma co :)

To build the home...

To be happy.
It does not happen accidentally.
It is a DECISION... :)

Rośliny napotkane w czasie półgodzinnego przejścia przez park do Tesco, po oliwę z oliwy :) Myślę, że trzeba wypowiedzieć te słowa odważnie - piękno jest wokół nas. Wystarczy tylko zboczyć z trasy głównej i skierować gałki oczne w odpowiednie miejsce :P

Poznajemy się z moim nowym aparatem od niedawana. Najbardziej lubię makra, perspektywę żaby. Niestety na początku zdjęcia wychodziły rozmyte, nie potrafiłam go dostroić, aczkolwiek ustrojstwo niezwykle proste jest... i strach był, że popsute. Ale jest co raz lepiej :)
Zdjęcia uporządkowane w kolażu odwzorowują moją obecnie nową manię porządkowania, upraszczania i pozbywania się wszelkich niepotrzebnych rzeczy. Inspiracji było lub jest kilka, na przykład TU, TU, TU... :) Uwaga. Jeśli ktoś znajdzie w sobie predyspozycje minimalistyczne - zostanie niecnie wciągnięty przez te lektury, jest w tym myśleniu coś fascynującego.

Przed czym uciekasz? Czego tak szukasz?
Wiem, że czego byś nie zrobił, serca nie oszukasz:)

Film postanowiłam obejrzeć, po Listach do B., gdzie Krystyna Janda pisze o sytuacji z życia, którą później wykorzystała w filmie (ludzie na procesji atakujący jej samochód).
Niezwykłe było zobaczyć tylu znanych aktorów, tutaj młodych :) Zamachowski, Krukówna, Dymna, Olbryski... ten ostatni grał zupełnie inną charakterologicznie postać, niż te, które do tej pory widziałam. Super. Obejrzałam jeszcze Kochankowie mojej mamy i chyba na tym zakończę. Po trzech książkach, dwóch filmach, pójdę jeszcze do teatru... I będę poszukiwać dalej.

W związku z tym, że za wesoło nie jest, a mijają wakacje i szkoda by było gdyby moje myśli koncentrowały się na ciemnych stronach życia, postanowiłam poszukać i zauważać rzeczy, które mnie jakoś zachwycają i wzruszają. Za notatnik posłużyła mi komóra. A oto i znaleziska różnych sytuacji(z dzisiaj):
- pan bezdomny rzucił staremu, wyleniałemu ptakowi kawałek bułki, ptak był bardzo głodny i bardzo się ucieszył (serio, widziałam to w jego oczkach),
- pewien starszy pan siedzący w przejściu podziemnym trzymał dwa maleńkie szczeniaczki do sprzedaży, leżały mu w otwartych dłoniach, takie malutkie i spały,
- niebo dzisiejszego wieczoru miało kolor skandynawskiego różu, tak jak i moje nowe piękne pokale,
- starsza pani z wyrzutem do swojego psa, kiedy szczeknął na przechodnia - 'ty, dobrze się czujesz??!"
- młoda mama nie potrafiła nakłonić dwulatki, żeby oderwała się od jakiejś półki w sklepie i poszła dalej za nią, nagle powiedziała "tam są lody... :)", dziewczynka zaczęła biec we właściwą stronę i tak piszczeć ze szczęścia, że mało się nie wywróciła :) Czy dostała lody, tego nie wiem, zwłaszcza, że był to dział Sypialnia, a dalej Tekstylia.

Mój stary znajomy ;)

i jego powrót w jakże miłej formie :) Ojacie, jak ja lubię takie chórki, zespoły, znajomych, przyjaciół, którzy się dobrze znają, podróżują po świecie i swoim talentem mogą zarabiać na życie i przy tym się bawią. Kiedyś marzyłam o tym, żeby grać w zespole smyczkowym podróżującym po całym świecie. O ironio, w szkole muzycznej miałam trzy instrumenty, ale na żadnym z nich nie pomykałam smyczkiem :D
A post miał być o muzyce. Pozytywna. A to się teraz liczy najbardziej...

Kilka lat temu na festiwalu filmowym w Kazimierzu obejrzałam 'Efter brylluppet' (Tuż po weselu), płakaliśmy jak bobry, niesamowity, poruszający, mocny film.
Dzisiaj 'W lepszym świecie', po wyjściu z kina przypomniało mi się 'Tuż po weselu'. Dopiero potem skojarzyłam, że oba filmy zrobiła ta sama osoba.

Nie umiem opisywać filmów. Ale odnalazłam w nim mnóstwo emocji, znajomych i tych mniej. Niewielka ilość wątków, ale za to wyrazistych. Gra spojrzeń, gestów, niedomówień. Lubię pozorny chłód 'północnych' ludzi. Podobał mi się, bardzo.

I can love
But I need his heart
I am strong even on my own
But from him I never want to part
He's been there since the very start

Hipnotyzujący kawałek, do posłuchania w samotności...
Gdy za oknem leje deszcz, otula miękki szlafrok, a w ręku kubek świeżych malin.

Czytając jedną z historii z tej książki, miałam tak ściśniętą krtań od powstrzymywania płaczu, że aż bolało. Czytałam w tramwajach, w drodze, co prawda nie z walizką.
Książka o miłości, cierpieniu, walce, dylematach zawodowych, sensie życia...
Każdy z nas, kto marudzi, smęci, i użala się nad sobą i swoim życiem, powinien przeczytać tę książkę i przeprosić za takie zachowanie. I podziękować za to jak wiele ma...

W Krakowie zadziwił nas jeden lewitujący pan, gromadził wokół siebie tłumy.
Wnikliwie przeanalizowaliśmy jego układ rąk i ciała, jak również wózek schowany za murkiem do przewozu ciężkich przedmiotów :) Wrażenie suuper :)

Festiwal na krakowskim kazimierzu.

Niestety nie potrafiłam się wciągnąć choć muzyka piękna. Mnóstwo wspomnień i osoby z przeszłości, które tu mieszkają. Melancholia wyłaziła wszędzie i czułam się trochę sparaliżowana.
To dziwne, ale z ulgą odetchnęłam na peronie Warszawa Zach. W mieście w którym czuję się przede wszystkim służbowo. Formalność jest bezpieczna, nic nie zaboli.