ławeczka

Lubię ławeczki w parkach. Tak sobie myślę, że ja i moje zainteresowania są odległe od siebie o jakieś kilkadziesiąt lat.

Znalazłam informację o warsztatach z filcowania, w programie m.in. 'nauka filcowania na mokro: kule, dredy i kwiaty, poza tym dużo ruchu i tarcia'. Brzmi sympatycznie, jednak warsztaty 10.00-14.00 kosztują 160 zł. Ponoć niedużo jak na poznanie tajników filcowania! ;)

Pajęcza sieć, sztuka na podstawie kryminału Agathy Christie, Teatr Syrena.
Jak zwykle wciągnęła mnie właściwie nie sama akcja sztuki, ale gra aktorów. Ruchy i wokalizacja przesadne, rozciągnięte w czasie, wyraźne. Emocje wyłożone dla widzów jak na talerzu. To fascynujące obserwować aktorów w całości, nie tak jak w filmach. Z ciepłem przez nich wydzielanym, oryginalym głosem, zapachem.

Jeśli nie wiesz dokąd iść, sama cię
droga poprowadzi (ks. J. Twardowski)

Uważaj na swoje myśli, stają się słowami... Uważaj na swoje słowa,
stają się czynami... Uważaj na swoje czyny, stają się nawykami...
Uważaj na swoje nawyki, stają się charakterem... Uważaj na swój charakter,
on staje się Twoim losem (Charles Reade)

Wczorajszy dzień posumowałam mottem:
Człowieka poznaje się po tym jak kocha.

Po południu wymyśliłam jeszcze jedno motto: Pieniądze szczęścia nie dają, a jeśli tak myślisz - jesteś w błędzie (moja twórczość zaskakuje mnie samą swą naiwnością przekonania, że to nowe wymyśliłam ja)

Podzieliłam się mottem, z A., która je dokończyła: Piękni (słowo piękni zamieniła na pieniądze niewiedzieć czemu, freudowskie przesłyszenie) szcześcia nie dają, da ci je pan Czesław.

Pan Czesław jest naszym idolem, mężczyzną pożądanym /typologia wg Agnieszki Osieckiej/. Ale cóż możemy poradzić na to, że Czesia brak, wokół sami Majkele Scolfildzi i Sucre'aki...!

W tym tygodniu usłyszymy czy jesteśmy na 'liście' ludzi, którzy dostaną wypowiedzenia pod koniec tego miesiąca.
Okropnie nieprzyjemne takie czekanie...

Słodziaki :)

ze strony www.dna2007.pl

Bo widzisz tu są tacy którzy się kochają
I muszą się spotykać aby się ominąć
Bliscy i oddaleni jakby stali w lustrze
Piszą do siebie listy gorące i zimne
Rozchodzą się jak w śmiechu porzucone kwiaty
By nie wiedzieć do końca czemu tak się stało
Są inni co się nawet po ciemku odnajdą
Lecz przejdą obok siebie bo nie śmią się spotkać
Tak czyści i spokojni jakby śnieg się zaczął
Byliby doskonali lecz wad im zabrakło
Bliscy boją się być blisko żeby nie być dalej
Niektórzy umierają - to znaczy już wiedzą
Miłości się nie szuka
Jest albo Jej nie ma
Nikt z nas nie jest samotny tylko przez przypadek
Są i tacy co się na zawsze kochają
I dopiero dlatego nie mogą być razem
Jak bażanty co nigdy nie chodzą parami
Można nawet zabłądzić
Lecz po drugiej stronie
Nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem

ks. Jan Twardowski