**

Wczoraj R mi zaimponował. Uczy mnie hiszpańskiego i koncentrujemy się na nauce języka, ale pomiędzy gramatyką i ćwiczeniami wymieniamy trochę prywatnych newsów, i czasem coś daje mi do myślenia.
Więc postanowił zostać w Polsce na dodatkowe dwa lata (a miał być tu na ok rok). Wraca do Brazylii tylko na moment, by odnowić wizę i jak się uda zaczyna iberystykę (magistra). No i postanowił podejść do jakiegoś państwego egzaminu z polskiego, by zostać tłumaczem i nauczycielem. A zaczął naukę polskiego z 10 msc-y temu. Skubany jest tak zdeterminowany i radosny, i zadowolony, zakuwa tę polską gramatykę i jeszcze to lubi! Śmieje się ze mnie jak pocę się przy trybie rozkazującym i czasach hiszpańskich. Lubi pokazywać mi wyjątki od jakiejś reguły, a potem dodaje 'i am sorry' :) Mówi, że ma podobnie z naszymi słówkami, dla niego na razie nie do odróżnienia są wyrazy - 'podjechał, zjechał, wyjechał, rozjechał, wjechał, nadjechał' :) I wtedy ja z podobnym uśmiechem mogę powiedzieć mu to samo, co on mi mówi: ' z czasem załapiesz i będzie ci wychodzić naturalnie' :)

Chciałabym wiedzieć, co sprawia, że niektórzy ludzie mają taką pasjonacką naturę? I do tego jeszcze zarażają innych. Wiara w siebie, wytrwałość, optymizm czy coś innego? No i gdzie to można dostać? :)