Wczorajszy dzień posumowałam mottem:
Człowieka poznaje się po tym jak kocha.

Po południu wymyśliłam jeszcze jedno motto: Pieniądze szczęścia nie dają, a jeśli tak myślisz - jesteś w błędzie (moja twórczość zaskakuje mnie samą swą naiwnością przekonania, że to nowe wymyśliłam ja)

Podzieliłam się mottem, z A., która je dokończyła: Piękni (słowo piękni zamieniła na pieniądze niewiedzieć czemu, freudowskie przesłyszenie) szcześcia nie dają, da ci je pan Czesław.

Pan Czesław jest naszym idolem, mężczyzną pożądanym /typologia wg Agnieszki Osieckiej/. Ale cóż możemy poradzić na to, że Czesia brak, wokół sami Majkele Scolfildzi i Sucre'aki...!